Tangled (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:40:56
นี่คือเรื่องราวเล่า ว่าผมตายยังไง
"ประกาศจับ - ฟลินน์ ไรเดอร์ - โจร"
แต่ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้สนุกครับ ความจริงก็คือ มันไม่ใช่เรื่องของผม
นี่คือเรื่องของผู้หญิง ชื่อราพันเซล
มันเริ่มต้นด้วยดวงอาทิตย์
กาลครั้งหนึ่ง มีหยดแสงอาทิตย์ตกจากสวรรค์
หยดแสงนั้นเติบโต เป็นบุปผาสีทองอัศจรรย์
มีสรรพคุณ รักษาโรคภัยและบาดแผล
เห็นหญิงชราตรงนั้นมั้ย จำนางไว้นะ
สำคัญเชียวล่ะคนนี้
หลายศตวรรษผ่านไป ไม่ไกลนัก.. มีอาณาจักรหนึ่ง
ปกครองโดยราชาและราชินี อันเป็นที่รัก
ราชินีกำลังจะให้กำเนิดทายาท
แต่ทรงประชวร
ประชวรหนัก
เวลาเหลือไม่มาก ผู้คนเริ่มมองหาปาฏิหาริย์
หรือในที่นี้.. บุปผาสีทองอัศจรรย์นั่นเอง
บอกแล้วใช่มั้ย นางเป็นคนสำคัญ
นางไม่ยอมแบ่งปันของวิเศษ..
แม่เลี้ยงกอเธล ซ่อนงำอำนาจของมัน
เพื่อให้ตัวเองเป็นสาวอยู่หลายร้อยปี
ด้วยการร้องเพลงพิเศษเพลงหนึ่ง
บุปผาเรืองแสงส่อง
เปล่งฤทธาของเจ้า
ช่วยย้อนคืนวันให้เรา
คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
ที่เคยได้ครอง
เข้าใจแล้วนะ ร้องเพลงเพื่อความสาว ขนลุกใช่มั้ย
เราเจอแล้ว
บุปผาสีทอง รักษาพระราชินีหาย
พระธิดากำเนิด พร้อมเส้นเกศาสีทองงาม
จะบอกใบ้ให้ นั่นล่ะราพันเซล
พวกเขาฉลองวันเกิดพระธิดา ด้วยการปล่อยโคมขึ้นฟ้า
ช่วงวินาทีนั้น ทุกสิ่งสวยงามสมบูรณ์แบบ
เพียงเท่านั้น มันก็สิ้นสุด
บุปผาเรืองแสงส่อง
เปล่งฤทธาของเจ้า
ช่วยย้อนวันให้...
กอเธลลอบเข้าปราสาท ขโมยตัวพระธิดา
แล้วหายสาบสูญไป
ทั่วอาณาจักรออกค้นหา แต่ไม่พบตัวพระธิดา
ลึกเข้าไปในป่า มีหอคอยซ่อนเร้น
กอเธลเลี้ยงเด็กไว้ เป็นลูกตัวเอง
แก้เรื่องร้ายให้ดี
คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
ที่เคยได้ครอง
กอเธลได้พบบุปผาอัศจรรย์ดอกใหม่
และครั้งนี้ นางตั้งใจซ่อนไว้อย่างดี
ทำไมหนูออกไปข้างนอกไม่ได้
โลกภายนอกมันอันตรายมาก
ล้วนมีแต่สิ่งน่ากลัว ผู้คนเห็นแก่ตัว
ลูกต้องอยู่ในนี้.. ในที่ๆ ปลอดภัย
ลูกเข้าใจมั้ยจ๊ะ บุปผา
เข้าใจค่ะแม่
กำแพงหอคอยนั้น ไม่สามารถปิดกั้นทุกสิ่ง
ทุกปี ในวันเกิดเจ้าหญิง
ราชาและราชินี ปล่อยโคมนับพันขึ้นสู่ฟ้า
ด้วยหวังว่าสักวัน เจ้าหญิงที่หายไปจะหวนกลับมา
"วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส ขอเสนอ"
ฉันว่าพาสกัลไม่ได้ซ่อนอยู่ตรงนี้แน่เลย
เสร็จฉันล่ะ!
เท่ากับฉันชนะ 22 ครั้ง มาเล่นใหม่เป็น 23 จาก 45 มั้ยล่ะ
ไม่เอาเหรอ แล้วแกจะทำอะไร
อย่าเลยน่า ฉันชอบอยู่บนนี้ แกก็ต้องชอบนะ
ไม่เอาน่า พาสกัล บนนี้ก็ไม่แย่นักหรอก
"เจ้าหญิงผมยาว กับโจรซ่าจอมแสบ"
7 โมงเช้าก็เหมือนเดิมๆ เราต้องเริ่มงาน
ตั้งแต่เช็ดทั่วบ้าน ให้สะอาดเอี่ยมไป
ขัดขึ้นเงา ซักผ้า แล้วปัดถูให้สดใส
กวาดอีกที แล้วไม่เท่าไรก็ 7 โมง 15
จะอ่านหนังสือซักเล่ม แล้วก็มีต่อ 2-3
จะแต่งเติมสีสวยงามไว้ โชว์ในแกเลอรี่
จะเล่นกีตาร์ นิตติ้ง เข้าครัวและเพ้อทุกที
ว่าชีวิตเรานี้ จะเริ่มเมื่อไหร่
บ่ายยังมีเกม ปาลูกดอก ทำขนมอบเล่น
เปเปอร์มาเช่ แล้วเต้นบัลเล่ต์ และหมากรุก
ปั้นหม้อ ไห พากย์เสียง แล้วจุ่มเทียนก็หมดมุก
ก้มและลุก วาดลวดลาย ปีนและป่าย ตัดกระโปรง
จะอ่านหนังสึอซ้ำอีก ก็ไม่ได้รีบได้ร้อน
ระบายผนังเพิ่มก่อน คิดว่ายังมีที่เหลือ
เสร็จแล้วก็แปรง และแปรง และแปรงแต่ผมทุกที
ติดอยู่ข้างในนี้ มันแสนน่าเบื่อ
ไม่รู้ชีวิตเรา ชีวิตเรา ชีวิตเรา
ไม่รู้ว่าชีวิต จะเริ่มเมื่อไร
และคืนพรุ่งนี้
จะมีแสงล่องลอย
อย่างที่เฝ้าคอย
ทุกวันเกิดฉันนั่นไง
กลางแสงวับวาม
จะงามสักเท่าใด
วันนี้แหละแม่คง...
ยอมให้เรา ไปเห็นกับตา
ว้าว วิวสวยอย่างนี้โดน
ไรเดอร์ มาเร็ว!
รอแป๊บ โอ๊ยแจ่ม ฉันขอปราสาทสักหลัง
งานนี้สำเร็จ แกซื้อปราสาทส่วนตัวได้เลย
- แพ้อากาศเหรอ - ใช่
เดี๋ยวสิ เฮ้ เดี๋ยว!
นึกภาพฉันอยู่ปราสาทได้มั้ย ฉันนึกออก
นี่เพิ่ง 8 โมงเช้าเอง ล่อแอ็คชั่นซะเยอะ
สหายร่วมปล้น วันนี้แหละวันสำคัญมาก!
เรียบร้อยละ วันนี้เป็นวันสำคัญมาก พาสกัล
ฉันจะต้องทำ ฉันจะต้องถามแม่
ราพันเซล
ปล่อยผมลงมา
ถึงเวลาแล้ว
ฉันรู้ๆ ซ่อนก่อน อย่าให้แม่เห็นแก
ราพันเซล แม่ไม่สาวขึ้นเพราะรอนานนะ
มาแล้วค่ะแม่
ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะแม่
ราพันเซล ลูกทำได้ยังไงนะ..
ทุกๆ วันโดยที่ไม่เคยพลาดเลย
มันดูน่าเหนื่อยมากเลยนะ ลูกรัก
อ๋อ ไม่เหนื่อยค่ะ
ถ้างั้นทำไมดึงช้านักล่ะ
อุ๊ย แม่รักหรอกจึงหยอกเล่น
หยอกเล่นก็หยอกเล่น
แม่คะ พรุ่งนี้เป็นวันที่สำคัญมาก..
ราพันเซล มองกระจกสิ
รู้มั้ย แม่เห็นอะไร
แม่เห็นสาวน้อยผู้เข้มแข็ง สวยและมั่นใจ
อุ๊ยตาย มีลูกอยู่ด้วยนี่
แม่แซวเล่น อย่าเคร่งเครียดนักเลยน่า
คือว่าแม่คะ อย่างที่หนูบอก พรุ่งนี้เป็นวัน..
ราพันเซล แม่รู้สึกหมดแรงเลยวันนี้
ร้องเพลงให้แม่ฟังนะ แล้วค่อยคุยกัน
ได้เลยค่ะแม่
บุปผาเรืองแสงส่อง เปล่งฤทธาของเจ้า
ช่วยย้อนวันให้เรา คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
คลายทุกข์ทรมาน เปลี่ยนชะตาให้ที
แก้เรื่องงร้ายให้ดี คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
- ราพันเซล - แม่คะ..
ที่หนูอยากจะบอกคือ พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญ
หนูจะบอกแม่ว่า มันเป็นวันเกิดหนู
- แต่นแต๊น! - ไม่ๆ ๆ ไม่ใช่หรอก
แม่จำได้อย่างดี วันเกิดลูกคือปีที่แล้ว
นั่นล่ะ จุดขายของวันเกิด มันเวียนมาปีละครั้ง
หนูอายุย่าง 18 แล้ว หนูอยากขอ..
สิ่งที่หนูอยากได้ ในวันเกิดปีนี้..
จริงๆ หนูอยากขอแม่หลายปีแล้ว..
โอเคๆ ราพันเซล อย่าพูดพึมพำสิ
ลูกก็รู้ แม่ไม่ชอบให้พึมพำ มุบมิบๆ
มันน่ารำคาญ แม่ล้อเล่นน่ะ ลูกแม่น่ารัก
แม่รักลูกมากนะจ๊ะ
หนูอยากไปดูไฟลอยฟ้า
อะไรนะ
หนูหวังว่าแม่ จะพาหนูไปดูไฟลอยฟ้า
ลูกหมายถึงดวงดาว
ก็เรื่องนั้นแหละค่ะ
หนูวาดผังดวงดาว มันอยู่บนฟ้าเสมอ
แต่ไฟเนี่ย.. มันจะปรากฏ เฉพาะในคืนวันเกิดหนู
เฉพาะวันเกิดหนูนะ
หนูอดรู้สึกไม่ได้ ว่ามันถูกส่งมาเพื่อหนู
หนูต้องดูมันค่ะแม่
ไม่ใช่จากหน้าต่างห้อง แต่ดูใกล้ๆ
หนูต้องรู้ ว่ามันคืออะไรกันแน่
ลูกอยากออกไปข้างนอกเหรอ โธ่ ราพันเซล..
ดูซิลูกช่างบอบบาง อย่างกับบุปผา
แต่ยังเป็นแค่ต้นกล้า อ่อนเต็มที
เหตุผลลูกรู้ ที่ต้องอยู่บนหอนี้
- หนูรู้ แต่.. - ใช่แล้ว
ก็เพื่อปกป้องคนดีให้ปลอดภัย
หัวอกแม่รู้ดี วันนี้จะต้องมา
อีกไม่ช้า ลูกคงจะอยากบินหนี
ยังไม่ถึงวัน...
ชู่ว...เชื่อแม่ซี
แม่รู้ดีกว่าใคร
แม่ซิรู้ดี ฟังที่แม่นี้บอกชัด
โลกนี้ช่างร้ายกาจน่ากลัว
แม่ซิรู้ดี
ฟังแค่นี้ก็ปวดหัว อันตรายรอบตัว
มากมาย
ทั้งพวกโรคจิต เถาวัลย์พิษและทรายดูด
คนกินคน และงู โรคร้าย
- ไม่จริง - จริงสิ
แถมแมงมุมยักษ์ คนมีเขี้ยวกัดตาย
จะหัวใจวาย หยุดพูดถึงได้เลย
แม่อยู่นี่ไง ปกป้องภัยที่กรายกล้ำ
แม่ได้แค่แนะนำ ลูกเอ๋ย
เลิกอิดเอื้อน เชื่อฟังแม่เหมือนเคย
แม่รู้ดีกว่าใคร
แม่ซิรู้ดี โลกนี้ช่างน่าหวาดเสียว
ตัวคนเดียว ไม่นานก็จอด
ชุดก็ดูพร่องๆ ท่าจ๋องๆ หยองกรอด
โถ คงไม่รอดถ้าหากเผลอ
คิดไม่ค่อยทันคน ดูลนๆ และเลิ่กลั่ก
อ้ำอึ้งและก็มักจะ อึม เอ๋อ
อ้อ แล้วอีกอย่าง ชักมีคางแล้วนะเธอ
เพราะรักลูกเสมอจึงพูดมา
แม่เข้าใจลูกดี อยู่ตรงนี้คอยชี้นำ
แม่ขอร้องซักคำ ลูกจ๋า
- ราพันเซล - คะ
อย่ามาขอออกไป จากหอคอยอีกนะ
ค่ะแม่
แม่รักลูกมากนะจ๊ะ
หนูรักแม่มากกว่า
แม่รักลูกมากที่สุด
จำเอาไว้นะ
แล้วจะรู้ว่า
แม่รู้ดีกว่าใคร
ไปละจ้า แล้วเจอกันนะ บุปผาของแม่
หนูก็อยู่นี่แหละ
"ประกาศจับ - เป็นหรือตาย พี่น้องสแต็บบิงตั้น - โจร"
โอ้ ไม่
นี่แย่แล้ว อย่างนี้มันไม่ได้นะ
นี่มันแย่จริงๆ
วาดจมูกฉันไม่เหมือนเลย
ใครสนล่ะ
พวกแกก็พูดง่ายล่ะสิ รูปพวกแกหล่อนี่หว่า
เอางี้ แกส่งฉันขึ้นไป แล้วฉันจะดึงแกตามไป
ส่งกระเป๋ามาให้เราก่อน
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ลำบากมาด้วยกันขนาดนี้ แกยังไม่เชื่อใจฉันเหรอ
ซึ้งเลย
ทีนี้ดึงเราขึ้นไป ไอ้หน้าหล่อ
ขอโทษนะ มือไม่ว่างน่ะ
อะไรนะ
ไรเดอร์!
ตามเอากระเป๋านั่น คืนมาให้ได้
ครับหัวหน้า
เราได้ตัวมันแน่ แม็กซิมัส
วิ่งไปสิ เจ้าม้า วิ่ง!
อย่า!
หยุดเลยนะ หยุด เอาของฉันมา คืนมานะ
อยู่คนเดียวซะที
เอาละ ฉันจับคนๆ หนึ่งไว้ในตู้เสื้อผ้า
ฉันจับคนๆ หนึ่งไว้ในตู้เสื้อผ้า
ฉันจับคนๆ หนึ่งไว้ในตู้เสื้อผ้าฉัน
อ่อนแอ ดูแลตัวเองไม่ได้เหรอคะแม่
แหม บอกกับกระทะของหนูเถอะ
ราพันเซล
ปล่อยเส้นผมลงมา
แป๊บนึงค่ะแม่
แม่มีของประหลาดใจมาให้
หนูก็มีเหมือนกัน
แม่ว่าของแม่เซอร์ไพรส์กว่าเยอะ
งั้นมาดูกันก่อนดีมั้ย
แม่เอาหัวผักกาด มาทำซุปเฮเซลนัทมื้อเย็น
ของโปรดของลูก.. เซอร์ไพรส์!
เอ่อ.. แม่คะ หนูมีบางอย่างจะบอก
ลูกก็รู้แม่ไม่ชอบทิ้งไป หลังเราเถียงกัน
โดยเฉพาะเมื่อแม่ไม่ผิด
หนูใช้ความคิดเยอะ เกี่ยวกับที่แม่บอก..
หวังว่าลูก คงไม่ได้ย้ำคิดเรื่องดาวนะ
"ไฟลอยได้" ใช่ค่ะ..
แม่นึกว่าเราพูดกันจบไปแล้ว
ไม่ค่ะแม่ หนูแค่บอกว่า..
ที่แม่ว่าหนูไม่เข้มแข็งพอ จะสู้โลกภายนอก
แม่รู้เลยล่ะ ว่าลูกไม่เข้มแข็งพอ
- แต่ถ้าแม่.. - เราคุยกันจบไปแล้ว
- เชื่อสิ หนูรู้สิ่งที่หนู.. - ราพันเซล!
- ไม่เอาน่า - เลิกพูดเรื่องไฟได้แล้ว
ลูกจะไม่ได้ออกไปจากหอคอยนี้เด็ดขาด
เยี่ยม! แม่กลายเป็นนางตัวร้าย
ทั้งหมดที่หนูจะพูด คือว่า..
หนูรู้ ว่าหนูอยากได้อะไรในวันเกิด
แล้วมันคืออะไรล่ะ
สีใหม่
สีที่ทำจากเปลือกหอยสีขาว ที่แม่เคยเอามาให้
แม่ต้องไปเอาไกลมาก ราพันเซล เกือบ 3 วัน
หนูแค่คิดว่า มันดีกว่า.. ดาว
ลูกแน่ใจเหรอ ว่าลูกอยู่คนเดียวได้
หนูรู้ ว่าหนูจะปลอดภัยในหอคอย
แม่จะกลับมาใน 3 วัน
แม่รักลูกมากนะลูกรัก
หนูรักแม่มากกว่า
แม่รักลูกที่สุด
นี่มัน.. ผมเหรอเนี่ย
ดิ้นไปเถอะ ดิ้นไปก็เท่านั้น
ฉันรู้นายมานี่ทำไม ฉันไม่กลัวนายหรอกนะ
อะไรนะ
นายเป็นใคร หาฉันเจอได้ยังไง
นายเป็นใคร นายหาฉันเจอได้ยังไง
ฉันหารู้ไม่ว่าเธอคือใคร หรือมาหาเธอได้ยังไง
ฉันจะพูดแค่ว่า..
หวัดดี
สบายดีเหรอ ฉันชื่อฟลินน์ ไรเดอร์
วันนี้เธอสบายดีป่าว
มีใครอีกที่รู้ว่า ฉันอยู่ที่นี่ ฟลินน์ ไรเดอร์
- เอาล่ะ แม่ผมทอง - ราพันเซล
ชื่อเหรอนั่น คืออย่างนี้นะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า ฉันเดินหลงอยู่ในป่า
มาเจอหอคอยนี้และ..
โอ๊ะ กระเป๋าฉันหายไปไหน
ฉันเอาไปซ่อนไว้.. ในที่ๆ นาย ไม่มีวันหาเจอ
อยู่ในโถนั่นใช่มั้ยล่ะ
เลิกทำอย่างนี้ได้มั้ย
มันซ่อนอยู่ในที่ นายไม่มีวันหาเจอแล้ว
แล้วนายจะทำอะไรกับผมฉัน จะตัดเหรอ
- อะไรนะ - เอาไปขายใช่มั้ย
เปล่านะ อย่างเดียวที่ฉัน อยากทำกับผมของเธอ..
ก็คืออยู่ให้ห่างๆ.. เลยแหละ
เดี๋ยว นายไม่อยากได้ผมฉันเหรอ
ฉันจะเอาผมเธอไปทำอะไร
ฉันโดนคนไล่ตาม ฉันเห็นหอคอย ฉันปีนขึ้นมา
- ก็แค่นั้นแหละ - นายพูดความจริงใช่มั้ย
ใช่สิ
ฉันรู้ ฉันต้องหาคนพาฉันไป
ฉันคิดว่าเขาพูดจริง
ไม่มีเขี้ยวน่ากลัวด้วย.. ฉันมีทางเลือกที่ไหนล่ะ
ฟลินน์ ไรเดอร์ ฉันจะเสนอเงื่อนไขให้นาย
- เงื่อนไข - จงดูทางนี้
นายรู้มั้ย พวกนี้คืออะไร
การปล่อยโคมลอย เพื่อเจ้าหญิงน่ะเหรอ
โคมลอยเหรอ นึกแล้วว่ามันไม่ใช่ดาว
คืนวันพรุ่งนี้..
ท้องฟ้าจะสว่างไสว ด้วยโคมลอยพวกนี้
นายจะนำทาง พาฉันไปดูโคมลอยพวกนี้
และพาฉันกลับมาบ้าน อย่างปลอดภัย
แบบนี้เท่านั้น.. ฉันถึงจะคืนกระเป๋านาย
นั่นล่ะข้อเสนอฉัน
ได้
แต่ทำไม่ได้
โชคร้ายที่ฉัน กับคนในเมืองตอนนี้ เข้ากันไม่ได้
ฉะนั้นฉันไม่พาเธอไปไหนทั้งนั้น
บางสิ่งนำพานายมาที่นี่ ฟลินน์ ไรเดอร์
จะเรียกอะไรก็ตามแต่..
- ชะตา พรหมลิขิต.. - ม้า
ฉันจึงตัดสินใจที่จะไว้ใจนาย
เป็นการตัดสินใจที่แย่มาก
แต่เชื่อเถอะ เมื่อฉันบอกนายว่า..
นายจะรื้อหอคอยนี้ เอาก้อนหินออก ทีละก้อนๆ
โดยที่ไม่ได้ฉันช่วย นายจะไม่มีวันเจอกระเป๋าล้ำค่านั่น
งั้นฉันขอพูดตรงๆ
ฉันพาเธอไปดูโคมลอย พาเธอกลับมาส่ง
แล้วเธอก็จะคืนกระเป๋าให้ฉัน
ฉันสัญญา
และเมื่อฉันสัญญาแล้ว ฉันไม่มีวันผิดคำพูด
เด็ดขาด
เอาละ ฉันไม่อยากทำเลย แต่เธอไม่เหลือทางเลือกให้ฉัน
เก๊กหล่อไม้ตายมาแล้ว
วันนี้ฉันโชคไม่ดี ปกติมันไม่เคยพลาดนะ
ได้ ฉันพาเธอไปดูโคมลอย
จริงนะ
อุ๊บส์
เธอทำฉันหมดหล่อแล้ว
จะมามั๊ย แม่ผมทอง
โลกอยู่ใกล้แค่เอื้อม รอให้เราได้ไขว่คว้า
ใหญ่และกว้างนักหนา เราจะกล้าพอไหม
อยู่ตรงนี้เหมือนที่หวัง จะอย่างไรก็ต้องไป
อย่าเลย ไม่ ฉันต้องลอง
ได้สูดกลิ่นอายพื้นหญ้า ฝันว่ามันต้องหอมหวาน
ชื่นฉ่ำยามลมพัดผ่าน เรียกฉันให้รีบตามไป
ตลอดชีวิตเฝ้าฝันหา ได้เริงร่าสมใจ
จะได้ออกวิ่งไป เกลือกกลิ้งไป
จะเต้นไป จะเล่นไป
จะเที่ยวไป จะเลี้ยวไป ปล่อยผมปลิวเล่นลมลิ่ว
จะลื่นไปให้ชื่นใจ วันนี้ได้เปิดโลกใหม่
นี่ไง ชีวิตเริ่มแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าฉันทำอย่างนี้
ไม่อยากเชื่อเลย!
คุณแม่จะต้องโกรธมากนะ
ไม่เป็นไร แม่ไม่รู้ แม่ก็ไม่เป็นไรนี่ ใช่มั้ย
โอ๊ยแย่แล้ว แม่โกรธตายแน่เลย
สนุกจังเลย
ฉันเป็นลูกสาวที่แย่มาก ฉันจะต้องกลับไป
ฉันจะไม่มีวันกลับไปอีก
ฉันเป็นมนุษย์ ที่แย่มากจริงๆ
วันนี้ดีที่สุดเลย
รู้มั้ย ฉันอดสังเกตไม่ได้ เธอดูเหมือนจะ..
สับสนในตัวเอง
- อะไรนะ - ฉันแค่คิดเอาเองแหละ
แม่ปกป้องมากเกินไป ลูกแอบหนีเที่ยว นี่เรื่องซีเรียสนะ
ฉันจะช่วยให้เธอ หายรู้สึกผิด นี่ล่ะ การโตเป็นผู้ใหญ่
หัวขบถ.. ผจญภัย.. ดีออก ดีต่อสุขภาพ
จริงเหรอ
เธอคิดมากไป เชื่อฉัน
แม่เธอสมควรโดนแบบนี้มั้ย? ไม่
มันทำให้แม่เสียใจและช้ำใจมั้ย? แน่นอน
แต่เธอก็ต้องทำอยู่ดี
เสียใจเลยเหรอ
- อกหักเป๊าะ - ช้ำใจเหรอ
เละตุ้มเป๊ะ
แม่จะเจ็บปวดมาก นายพูดถูก
ฉันพูดถูก.. ใช่มั้ย โถ แย่จัง
เอาละ ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันพูดอย่างนี้ ฉันจะให้เธอฉีกสัญญา
- อะไรนะ - ใช่ แต่ไม่ต้องขอบใจหรอก
เธอแค่หันหลังกลับไปบ้าน นี่กระทะเธอ กบเธอ
ฉันกลับไปหากระเป๋าของฉัน..
เธอกลับไปแม่ลูก ผูกจิตผูกใจเหมือนเดิม
แล้วก็ลั้นลา เราต่างคนต่างไป เหมือนไม่เคยรู้จักกัน
ไม่ ฉันจะไปดูโคมลอย
ปัดโธ่! แล้วฉันทำยังไง ถึงจะได้กระเป๋าคืน
เดี๋ยวแม่ฟาดด้วยกระทะ
นั่นนักเลงเหรอ หรือว่าโจร มันมาจับฉันใช่มั้ย
ใจเย็นๆ มากไปมันจะไม่งาม
ขอโทษ ฉันตกใจไปหน่อยน่ะ
คงดีที่สุดนะ ถ้าเราหลีกเลี่ยงนักเลงหัวไม้
ใช่ ดีที่สุดเลยแหละ
เธอหิวรึยัง ฉันรู้จักร้านนึงอร่อยมาก
ที่ไหนเหรอ
ไม่ต้องคิดเยอะ ได้กลิ่นเธอจะรู้เลย
ม้าจากในวัง..
แล้วคนขี่อยู่ไหน
ราพันเซล
ราพันเซล! ปล่อยเส้นผมลงมา
ฉันรู้ มันต้องอยู่แถวๆ นี้แหละ
อ๊า นั่นไง ร้านลูกเป็ดหน่อมแน้ม
ไม่ต้องกลัว คนกันเอ๊งกันเอง เหมาะกับเธอ
เราไม่อยากให้เธอ กลัวจนถอดใจหรอก
- คือ.. ฉันชอบลูกเป็ดนะ - แจ่ม!
บริกร ขอโต๊ะที่ดีที่สุด
ได้กลิ่นมั้ย? สูดหายใจเข้าลึกๆ
ปล่อยให้มันซึมเข้าไป เธอได้กลิ่นอะไร
ฉันว่ามันเป็นกลิ่นผู้ชาย กับกลิ่นผู้ชายเหม็นๆ
ไม่รู้ทำไม ผสมกันแล้วเหม็นหึ่ง ไปทั้งร้าน คิดงั้นมั้ย
ผมยาวเฟื้อยเลยเธอ
เธอหัดเลี้ยงผมยาวน่ะ เลือดติดเครานายเหรอ
แม่ผมทอง ดูเลือดที่เคราเขาสิ
ดีครับ เลือดเยอะนะลูกพี่
เธอดูกลัวๆ นะ แม่ผมทอง เราน่าจะพาเธอกลับบ้าน
พอเถอะวันนี้ นี่โรงเตี๊ยม 5 ดาวแล้ว
ถ้าเธอรับที่นี่ไม่ได้ ก็กลับหอคอยเถอะ
"รางวัลนำจับ"
นี่แกใช่มั้ย
- วาดจมูกฉันน่าเกลียดจัง - ใช่มันจริงๆ
เกรนโน่ ไปบอกทหารเร็ว
ฉันจะเอารางวัล มาซื้อตะขอใหม่
- ฉันก็อยากใช้เงิน - ฉันก็ต้องใช้ ถังแตกอยู่
ถอยไป
- ของฉัน - พวกนักเลง หยุดนะ
- เราคุยกันได้น่า - อย่ายุ่งกับเขานะ
ทุกๆ ท่าน ได้โปรด
เอาคนนำทางฉันคืนมา เจ้านักเลง
อย่าต่อยจมูก อย่าต่อยจมูก
ปล่อยเขานะ
ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน ฉันต้องให้เขา พาฉันไปดูโคมลอย
เพราะฉันฝันจะเห็นมัน มาตลอดชีวิต
มีมนุษยธรรมบ้างสิ นายไม่เคยมีความฝันกันรึไง
ฉันก็มีความฝันนะ
ฉันทั้งเหี้ยมทั้งโหด บ้าระห่ำ แค่หัวเราะน้ำก็แห้งเหือด
สองมือชอบฉะชอบเชือด ไม่เคยที่จะพอ
แต่ภายนอกแม้น่าพรั่นพรึง ชอบบูดบึ้ง และมือหงิกงอ
ใจฉันขอแค่ ได้เล่นคอนเสิร์ตดูซักวัน
เธอลองนึกภาพฉัน ได้ขึ้นเวทีบรรเลงพลิ้ว
บรรจงพรมนิ้วบนคีย์เปียโน
ใช่ อยากได้ขึ้นชื่อนิ้วพิฆาต ตอนที่วาดลวดลายคอนแชร์โต้
ขอบคุณ
ก็เพราะลึกๆ อยาก โชว์ ฉันมีความฝัน
ก็เขามีฝัน ฝันอันยิ่งใหญ่
อยากให้รู้ว่าไม่ได้ร้าย เหมือนที่ใครเห็น
อาจจะจริงถึงฉันชอบมีเรื่อง ฉันก็ชอบฝันเฟื่องทุกเช้าเย็น
ก็เหมึอนๆ ที่เขาเป็น ฉันมีความฝัน
ทั่วตัวฉันฟกช้ำล้วนแผลเป็น แถมตรงนี้เห็นมันบวมฉึ่ง
นี่ยังไม่ต้องพูดถึง ผิวพรรณอันหยาบกร้าน
อาจมีนิ้วเท้าเกินไปหน่อย อีกคอหอยพอกจมูกบาน
ฝันฉันแสนหวาน อยากพบซักคนที่รักกัน
เธอลองนึกภาพฉัน คู่ขวัญคนงามทรามสดใส
พายเรือไป บนสายธารอันชื่นชู
ถึงรูปชั่วตัวดำ ต้อยต่ำนัก ฉันคือนักรัก ไม่ใช่นักสู้
ส่วนลึกฉันรู้ ข้างในฉันมีความฝัน
- ก็ฉันมีฝัน - ก็เขามีฝัน
- ฝันอันยิ่งใหญ่ - ฝันอันยิ่งใหญ่
และในใจเชื่อมั่นว่า รักต้องมาเยี่ยมเยือน
ก็ภายใต้หนังหน้าสยองขวัญ มีเด็กน้อยคอยฝันไม่เคยเลือน
ก็เหมือนๆ พวกเพื่อนๆ ฉันมีความฝัน
ธอร์นั้นหนอใฝ่ฝัน เป็นนักจัดดอกไม้
กุนเธอร์ชอบแต่งบ้าน งานพวกดีไซน์
- อูลฟ์ชอบละครใบ้ - อะติลาทำคัพเค้กได้ใจ
ทอและถัก เย็บและปัก แฟงก็วุ่นชอบเชิดแต่หุ่น
วลาดาเมียร์ขี้อ้อน เล่นตุ๊กตายูนิคอร์น
- แล้วฝันของนายล่ะ - ขอโทษนะ ฉันเหรอ
ความฝันนายคืออะไร
ไม่ๆ ๆ โทษนะเพื่อน ฉันไม่ร้องเพลง
ก็มีฝันเหมือนท่าน เอ่อ นิดหน่อย
แค่ไม่ค่อยละเอียดอ่อนนัก
ที่ใดที่ใจสุดรัก สายลมแสงแดดฉาย
เกาะเล็กๆ ที่ฉันครอบครอง เป็นเจ้าของอยู่สุขสบาย
รอบกายเงินทองมากมาย นับร้อยหมื่นแสนพัน
- ฉันนั้นก็ฝัน - เธอเองก็มีฝัน
- ฝันอันยิ่งใหญ่ - ฝันอันยิ่งใหญ่
อยากจะไปเห็นแสง ที่ล่องลอยบนฟากฟ้า
ยิ่งผ่านวันเวลามาเท่าไร ยิ่งดีใจ ที่ได้หนีแม่มา
ก็เหมือนทุกท่านแหละหนา ฉันมีความฝัน
เธอมีความฝัน และเขามีความฝัน
ใครๆ ก็ฝัน เราเองก็ฝัน
แตกต่างกันแค่ไหน ก็ไม่เห็นต้องหวาดเสียว
เราพวกเดียวกัน
- ว่าเราทารุณ - โฉด
- และโหดร้าย - ไร้ยางอาย เราก็ไม่ไหวหวั่น
ก็เพราะลึกๆ ข้างในพวกเรามีฝัน
- พวกเรามีฝัน - พวกเรามีฝัน
ลึกลงในใจเรานั้น มีฝันแสนหวาน
ฉันเจอทหารแล้ว
ไรเดอร์อยู่ไหน มันอยู่ไหน
ฉันรู้ว่ามันอยู่ในนี้ หาตัวมา
รื้อทั้งร้านก็ต้องหาตัวมันให้เจอ
ไป ทำฝันให้เป็นจริง
- แน่นอน - ความฝันนายห่วยแตก
ฉันหมายถึงความฝันของเธอ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
เชื่อว่านี่คือคนที่ท่าน กำลังตามจับอยู่
จับไปเลย
หัวหน้า ไม่มีวี่แววไรเดอร์ครับ
แม็กซิมัส
มันทำอะไรน่ะ
มีทางออก! เร็วเข้า ตามไป
คอนลี่ อย่าปล่อยให้พวกนั้นหนีไปได้
จะเอาตัวรอด..
หรือตามไปเอามงกุฏ
ฉันมีความฝัน ฉันมีความฝัน ฉัน...
ใครช่วยหาแก้วมาให้ฉันที
เพราะฉันเพิ่งเจอเหล้าขวดสูงน่าดื่ม
โอ๊ย พอเถอะพ่อหนุ่มสุดหล่อ
ทางออกนั่น ต่อออกไปที่ไหน
มืด!
ไม่นึกว่าเธอจะกล้าขนาดนั้น ฉันประทับใจนะ
ฉันรู้
นี่ ฟลินน์ นายมาจากไหน
โว่วๆ ขอโทษนะ แม่ผมทอง ฉันไม่คุยเรื่องตัวเอง
แต่ฉันกลับสนใจ เรื่องของเธอมาก
ฉันรู้ว่าไม่ควรพูดถึงผมเธอ
- ใช่ - หรือแม่ของเธอ
- อ๊ะอา - จริงๆ ฉันไม่อยากถามถึงกบของเธอ
- กิ้งก่าจ้ะ - เหมียนกัน
คำถามคือ ถ้าเธออยากไป ดูโคมลอยมากขนาดนั้น
ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยไปดู
คือ..
ฟลินน์
ไรเดอร์!
วิ่ง.. วิ่ง!
- นั่นใคร - มันไม่ชอบฉัน
- แล้วนั่นใคร - มันก็ไม่ชอบฉันเหมือนกัน
แล้วนั่นใคร
เอาเป็นว่าทุกคนที่นี่ ไม่ชอบฉันเลย
ถือไว้
ฉันรอเวลานี้มานานเต็มที
โอ้ สุดยอดแห่งอาวุธ ฉันต้องหาใช้สักอัน
เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ ฉันไม่เคยทำอะไร ประหลาดแบบนี้เลย
เอาเป็นชนะ 2 ใน 3 มั้ย
ฟลินน์ ระวัง!
แกน่าจะเห็นหน้าตัวแกเองนะ เพราะแกดู..
ตลกชิบเป๋ง
เร็วเข้า แม่ผมทอง โดด!
ไม่มีประโยชน์ ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย
เฮ้ ทำไปก็เท่านั้น ใต้น้ำมันมืดสนิท
ทั้งหมดเป็นความผิดฉัน
แม่พูดถูก ฉันไม่ควรหนีมา
ฉันขอโทษจริงๆ นะ ฟลินน์
ยูจีน
อะไรนะ
ชื่อจริงฉัน ยูจีน ฟิทซ์เฮอร์เบิร์ต
บางคนก็อาจจะรู้แล้ว
เส้นผมฉันเรืองแสงได้ เมื่อฉันร้องเพลง
อะไรนะ
เส้นผมฉันเรืองแสงได้ เมื่อฉันร้องเพลง
บุปผาเรืองแสงส่อง เปล่งฤทธาของเจ้า
เรารอดแล้ว
- ผมเรืองแสง - เราไม่ตาย ฉันไม่ตาย
ฉันไม่อยากเชื่อ ผมเธอเรืองแสงจริงๆ
- ทำไมผมเธอเรืองแสงได้ - ยูจีน
อะไรเล่า
มันไม่ใช่แค่เรืองแสงได้นะ
ทำไมมันยิ้มให้ฉันล่ะ
ฉันจะฆ่ามัน ฉันจะฆ่าไอ้ไรเดอร์!
ฉันจะไปดักจับมันในเมือง ชิงมงกุฎคืน ไปเถอะ
หรือ..
แกจะเลิกทำตัวเป็นหมาวิ่ง..
ไล่งับหางตัวเอง และใช้สมองซะบ้าง
ขอเลย ไม่ต้องชักดาบขู่กันหรอก
ถ้าแกต้องการแค่นั้น ก็ตามใจเลย
ฉันคิดว่าจะเสนอของแพง ยิ่งกว่ามงกุฎพันชิ้น
ให้แกรวยซะให้เข็ด แต่นั่นยังไม่ใช่ทีเด็ด
ชีวิตใครชีวิตมัน อยู่กับมงกุฏของแกไปเถอะ
แล้วทีเด็ดคืออะไร
มันมาพร้อมกับการล้างแค้น เจ้าฟลินน์ ไรเดอร์
เธอ.. เป็นคนลึกลับแปลกๆ
เอาเส้นผมวิเศษ มาพันแผลที่มือฉันเนี่ย
ขอโทษนะ
แล้วนาย.. อย่าสติแตกนะ
บุปผาเรืองแสงส่อง
เปล่งฤทธาของเจ้า
ช่วยย้อนวันให้เรา
คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
คลายทุกข์ทรมาน
เปลี่ยนชะตาให้ที
แก้เรื่องงร้ายให้ดี
คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
ที่เคยได้ครอง
อย่าสติแตกนะ
ฉันไม่ได้สติแตก เธอสติแตกเหรอ
ฉันแค่สนใจเส้นผมเธอ กับความมหัศจรรย์ของมัน
เธอทำมาได้นานแค่ไหนแล้ว
มาตลอด.. ล่ะมั้ง
แม่บอกว่าตอนฉันแบเบาะ มีคนพยายามจะตัดผมฉัน
เอาไปเป็นสมบัติส่วนตัว
แต่เมื่อถูกตัด มันจะกลายเป็นสีน้ำตาล และหมดอำนาจ
สิ่งวิเศษอย่างนี้ ต้องได้รับการปกป้อง
นั่นคือเหตุผลที่แม่ไม่ให้ฉัน..
นั่นคือเหตุผลที่ฉันไม่เคย..
เธอไม่เคยออกจากหอคอยนั่น
แล้วเธอยังจะกลับไปอีกเหรอ
ไม่!.. ใช่
คือว่ามันซับซ้อนน่ะ
ยูจีน ฟิทซ์เฮอร์เบิร์ตเหรอ
ฉันจะไม่เล่าเรื่องเศร้า ของยูจีนเด็กกำพร้าหรอก
มันเป็นอะไรที่.. หดหู่
มีหนังสือที่ฉันอ่านให้เด็กๆ ฟังทุกคืน
นิทานของฟลินเนแกน ไรเดอร์
นายตัวร้ายผจญภัย ร่ำรวยเงินทอง แล้วก็สาวตรึม
ไม่ใช่เขาจะขี้โม้นะ
เขาเป็นโจรด้วยหรือเปล่า
เอ่อ เปล่าหรอก
เขามีเงิน ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
ไปไหนก็ได้ที่อยากไป
และสำหรับเด็กยากจน ไม่รู้สิ..
เหมือนมันเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
เธอเล่าให้ใครฟังเรื่องนี้ไม่ได้ รู้มั้ย
มันจะทำชื่อเสียงฉันป่นปี้
อ๊า แบบนั้นไม่เอาแน่
ชื่อเสียงจอมปลอม คือสิ่งที่เราต้องการ
ฉันควรจะ..
ฉันไปหาฟืนมาเติมดีกว่า
อยากบอกให้รู้ ฉันชอบยูจีน ฟิทซ์เฮอร์เบิร์ต
มากกว่าฟลินน์ ไรเดอร์
งั้นเธอก็เป็นคนแรกเลย.. แต่ก็ขอบใจนะ
แหม! นึกว่าเขาจะไม่ยอมไปซะอีก
คุณแม่
ว่าไงลูก
แม่หาหนูเจอได้ไง
จริงๆ มันก็ง่ายออกนะ
แม่เงี่ยหูฟังเสียงการทรยศหักหลัง อย่างแรงแล้วตามมา
- เราจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้ - แม่ไม่เข้าใจ
หนูผ่านการเดินทาง ได้เห็นและเรียนรู้มากมาย
และหนูได้พบคนๆ หนึ่ง
ใช่ โจรมีค่าหัว แม่ภูมิใจจัง ไปเร็ว!
แม่คะ เดี๋ยว หนูคิดว่า..
หนูคิดว่าเขาชอบหนู
ชอบลูกเหรอ ราพันเซล ไร้สาระน่ะ
ลูก ไม่ควรจะหนีมาเลยนี่นา
เรื่องงรักหลงที่ลูกบรรจงแต่งขึ้นมา
บอกได้ว่า..ลูกอ่อนโลกเกินกว่าจะอยู่ไหว
เขาน่ะหรือชอบลูก เลิกเพ้อได้ซะที
ดูลูกซี เขาจะชอบลงตรงไหน
หยุดงี่เง่างอแง ตามแม่กลับไป
แม่รู้...
ไม่!
ไม่เหรอ
โอ้ แม่เริ่มเข้าใจแล้ว
ราพันเซลรู้ดี ราพันเซลนี่เป็นผู้ใหญ่
เจ้าความคิดกว้างไกลไม่เบา
ราพันเซลมั่นใจ อ๋อไม่กลัวใช่ไหมเล่า
- เอานี่ไปให้เขาก็ได้ - แม่ไปได้มา...
นี่ เขาตามสิ่งนี้ อย่าเสียทีเขาหลอกล่อ
เอาไปยื่นให้พ่อยอดชาย
ได้เลย
แค่ดีดนิ้วมือ เจ้าหน้าซื่อก็ลาหาย
รู้ก็สาย เตือนลูกแล้วไง
โอ๊ย ราพันเซลรู้ดี น่ารักนักนี่ไอ้หน้าหวาน
ของอย่างนี้มันต้องวัดใจ
เดี๋ยวค่ะแม่
ถ้าอกหักมา ก็อย่าร้องไห้
แม่รู้ดีกว่าใคร
ฉันถามอะไรอย่างได้มั้ย
มีโอกาสมั้ยที่ฉันจะมีมือซูเปอร์พลัง
ฉันจะไม่โกหกล่ะ มันคงเป็นอะไรที่สุดยอด
เฮ้ เป็นอะไรรึเปล่า
โทษที เปล่า ฉันแค่คิดอะไรเพลินน่ะ
เป็นยอดมนุษย์หน้าตาดุ.. ฉันเป็นมานานแล้ว
แต่ยอดมนุษย์ทรงพลัง คิดดูซิมันจะเป็นไปได้มั้ย
อดทนไว้
รออีกหน่อย ต้องเป็นของเรา.. แน่
ก็หวังว่าแกจะมาขอโทษฉันนะ
อย่านะ ปล่อยฉัน หยุดสิ อย่า
ปล่อยฉันนะ
ปล่อยเขาสิ
หยุดนะ หยุดเลย หยุด!
ใจเย็นๆ ไอ้หนู ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ก่อน
ใจเย็นๆ นะ ใจเย็นๆ
ใจเย็นๆ
อย่างนั้นแหละ
เอาละ นั่ง
นั่ง!
- อะไรเนี่ย - ทีนี้ปล่อยรองเท้า
ปล่อยสิ
แกเป็นเด็กดีมากเลย ใช่ เด็กดี
ตามจับนายคนนี้ไปทุกที่ เหนื่อยมากใช่มั้ย
- อะไรนะ - ไม่มีใครชื่นชมแกเลยใช่มั้ย
ใช่มั้ย
ไม่เอาน่า มันเป็นม้าเลว
โอ้ ไม่ใช่เลย เขาเป็นคุณม้าใจอารี
ใช่หรือเปล่า..
แม็กซิมัส
เธอต้องล้อฉันเล่นแน่เลย
ฟังนะ วันนี้เป็นวันสำคัญของชีวิตฉัน
ฉันไม่อยากให้แก จับเขาไปส่งทางการ
แค่ 24 ชม.เท่านั้น แล้วจากนั้นไล่จับกันตามสบายเลย
มันเป็นวันเกิดฉันด้วย รู้หรือเปล่า
ขอโทษค่ะ ขอโทษ
ขอบใจจ้ะ
อันนี้ให้เจ้าหญิงนะ
ไปที่เรือ
เฮ้ แม็กซ์
อะไรล่ะ ฉันซื้อมาน่า
เกือบทั้งหมด
เราจะไปไหนกันเหรอ
วันดีที่สุดในชีวิตเธอ ควรได้ชมจากจุดที่ดีที่สุด
เป็นอะไรรึเปล่า
ฉันกลัวมากเลย
ทำไมล่ะ
ฉันเฝ้ามองจากหน้าต่างหอคอยมา 18 ปี
ได้แต่ฝันว่ามันจะเป็นยังไง เมื่อแสงไฟพวกนั้นลอยขึ้นฟ้า
แล้วถ้ามัน ไม่ได้เป็นแบบที่ฉันฝันล่ะ
มันเป็นแน่
เมื่อเป็นแล้ว.. จากนั้นจะยังไงต่อ
นั่นแหละตอนที่ดีที่สุด เธอจะต้องหาฝันครั้งใหม่
ทุกคืนวัน คอยจ้องจนสุดสายตา
ทุกเวลา มองหาอยู่ร่ำ ไป
ไม่รู้เลย มีเรื่องราวอีกมากมาย
ที่ไม่เคยได้เห็น
ได้มาเจอ หวั่นไหวที่ใต้แสงดาว
เห็นเรื่องราวอย่างที่ควรจะเป็น
แค่มองดู ก็รู้ชัดเจน
ตรงนี้ที่ฝันอยากมา
ได้เจอแสงประกายสดใส
หมอกและควันก็หายลับสายตา
ได้มาพบความจริงที่หา
เปลี่ยนท้องฟ้าให้งามพร่างพราย
โอบด้วยแสงอบอุ่นรายรอบกาย
ดังว่าโลกลบเลือนคล้อยเคลื่อนไป
แล้วทันใด สิ่งทั้งหลายไม่เหมือนเดิม
เมื่อเริ่มมองจ้องเธอ
ฉันก็มีของจะให้นาย
ฉันน่าจะคืนให้นายเร็วกว่านี้ แต่ฉันก็กลัว
ตอนนี้ฉันไม่กลัวแล้ว นายเข้าใจใช่มั้ย
ฉันเริ่มจะเข้าใจแล้ว
ทุกคืนวัน ตามฝัน ไม่เคยเลิกรา
ทุกเวลา ในโลกอันพร่าเลือน
ภาพที่มอง มันช่างดูบิดเบือน
ไม่เหมือนเรื่องจริงที่เป็น
เมื่อมีเธอ สดใสที่ใต้แสงดาว
เมื่อมีเธอ เราก็ ได้มองเห็น
แค่เธออยู่ ก็รู้ชัดเจน
ตรงนี้ที่ใจใฝ่หา
ได้เจอแสงประกายสดใส
หมอกและควัน ก็หายลับสายตา
ได้มาพบความจริงที่หา
เปลี่ยนท้องฟ้าให้งามพร่างพราย
โอบด้วยแสงอบอุ่นรายรอบกาย
ดังว่าโลกลบเลือนคล้อยเคลื่อนไป
แล้วทันใดสิ่งทั้งหลาย ไม่เหมือนเดิม
เมื่อเริ่มมองจ้องเธอ
เมื่อเริ่มมอง...
ดูเธอ
นี่ นายเป็นอะไรรึเปล่า
อ๋อ ใช่
ใช่ แน่นอน ฉันแค่..
ขอโทษนะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
มีบางอย่าง ที่ฉันต้องไปจัดการ
โอเค
ฉันจะรีบกลับมา
ไม่เป็นไรหรอก พาสกัล
อยู่นี่เอง ฉันตามหาพวกนายทุกที่เลย
เคราขึ้นข้างแก้มแล้วเท่นี่ ตื่นเต้นมากสินะ
คือฉันแค่อยากจะบอกว่า ฉันไม่น่าแยกไป
มงกุฎเป็นของแก ฉันคงคิดถึงแก แต่เป็นแบบนี้ก็.. ดี
แกหมกเม็ดอีกแล้วเหรอ ไรเดอร์
- อะไรนะ - ได้ยินว่าแกเจออะไรบางอย่าง
ที่มีค่ามากกว่ามงกุฎเพชร
เราต้องการตัวเธอแล้วว่ะ
ฉันเริ่มระแวงว่า เธอได้มงกุฎก็หนีไปเลย
เขาหนีไปจริง
อะไรนะ ไม่ เขาไม่ทำยังงั้นหรอก
ก็ดูเอาเองสิ
ยูจีน
แลกเปลี่ยนกัน มงกุฎกับผู้หญิง ที่มีเส้นผมวิเศษ
เธอว่าคนจะจ่ายเท่าไหร่ เพื่อความเป็นหนุ่มสาวตลอดไป
ไม่ ได้โปรด ไม่!
ราพันเซล
คุณแม่
โอ้ ลูกสุดที่รักของแม่
คุณแม่
ลูกไม่เป็นไรนะ เจ็บตรงไหนรึเปล่า
- แม่มาได้.. - แม่เป็นห่วงลูกมาก
แม่คอยติดตามลูก และเห็นพวกมันจู่โจมลูก
หนีเถอะ ไปก่อนที่มันจะตามมา
แม่พูดถูกแล้ว แม่พูดถูกทุกสิ่งทุกอย่าง
แม่รู้ลูกรัก แม่รู้
ดูนั่น
มงกุฏ
ไม่ เดี๋ยวๆ ๆ พวก พวก!
เราจะจบเรื่องของแกซะที ไรเดอร์
เราจะไปไหนกัน
เอาละ ถือซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น
อาบน้ำเตรียมทานมื้อเย็น แม่จะทำซุปเฮเซลนัท
แม่พยายามเตือนเรื่อง โลกภายนอก กับลูกแล้วนะ
โลกนี้มันมืดดำ เห็นแก่ตัว และโหดร้าย
ถ้ามันเจอแสงอาทิตย์ แม้แค่เล็กน้อย..
มันก็จะทำลายซะ
แกรู้เรื่องของเธอได้ไง บอกฉันมาเดี๋ยวนี้
เราไม่เกี่ยวนะ เป็นเพราะหญิงแก่คนนั้น
หญิงแก่เหรอ
เดี๋ยว! ไม่! เดี๋ยว!
แกไม่เข้าใจ เธอกำลังเดือดร้อน เดี๋ยว!
ราพันเซล เกิดอะไรขึ้นบนนั้น
ลูกเป็นอะไรรึเปล่า
ฉันคือเจ้าหญิงที่หายไป
ขอร้อง พูดเสียงดังๆ ลูกก็รู้ ว่าแม่ไม่ชอบให้งึมงำ
หนูคือเจ้าหญิงที่หายไป ใช่รึเปล่า
หนูยังพึมพำรึเปล่า แม่
หนูควรเรียกคุณ ว่าแม่รึเปล่า
ราพันเซล ลูกฟังตัวเองพูดบ้างรึเปล่า
ทำไมถามไร้สาระอย่างนี้
เป็นแม่แน่ๆ ทั้งหมดเป็นเพราะแม่
ทุกอย่างที่แม่ทำไป ก็เพื่อปกป้องลูก
หนูใช้เวลาตลอดชีวิตของหนูหลบซ่อน จากผู้คน ที่คิดจะใช้พลังอำนาจของหนู
จริงๆ แล้วคนที่หนูควรอยู่ให้ห่าง ก็คือแม่
ลูกจะไปไหน เขาจะไม่ได้อยู่รอลูกหรอก
แม่ทำอะไรเขา
โจรมันก็ต้องโดนแขวนคอ สาสมกับโทษ
- ไม่ - เอาละ ไม่เป็นไรนะ
ฟังแม่พูด ทั้งหมดนี้เป็นอย่างที่ควรเป็น
ไม่ แม่เข้าใจผิดเกี่ยวกับโลก
และแม่เข้าใจผิดเกี่ยวกับหนู
หนูจะไม่มีวันให้แม่ ใช้เส้นผมของหนูอีกแล้ว
แกอยากให้ฉัน เป็นคนเลวใช่มั้ย
ได้ ฉันก็จะเป็นคนเลวให้แกเห็น
อะไรกันเนี่ย
เปิดประตู
- บอกรหัสลับมาก่อน - อะไรนะ
- ผิด - เปิดประตูนะ
ไม่ใกล้เคียงเลย
แกมีเวลา 3 วินาที! 1..
2..
3..
กระทะทอดไข่ ใครจะนึก.. ใช่มั้ย
- ย่อคอ - ย่อคอ
- เก็บแขน - เก็บแขน
- แล้วแยกเข่า - แยกเข่าเหรอ
ให้ฉันแยกเข่าทำไม..
แม็กซ์ นายพาพวกเขามาช่วยฉันเหรอ
ขอบใจนะ
จริงๆ นะ ขอบใจ
ฉันรู้สึกว่าที่ผ่านมา เราเข้าใจกันผิดแหละ
จริงๆ แล้วเราแค่..
จริงของแก เราไปกันเถอะ
แม็กซ์
เอาละ แม็กซ์ ขอดูซิว่าแกวิ่งเร็วแค่ไหน
ราพันเซล
ราพันเซล ปล่อยผมลงมา
ราพันเซล นึกว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว
เอาละ ดูสิ่งที่ลูกทำสิ ราพันเซล
ไม่ต้องห่วง ความลับของเราจะตายไปกับเขา
และสำหรับเรา..
เราจะไปในที่ๆ ไม่มีใครเจอะเจอลูกอีกเลย
ราพันเซล จริงๆ นะ
พอได้แล้ว หยุดสู้แม่เสียที
ไม่! หนูจะไม่หยุด
ทุกนาทีจากนี้ไป หนูจะสู้!
หนูจะไม่หยุด หนูจะหนีไปให้พ้นแม่
แต่ถ้าแม่ให้หนูช่วยเขา หนูจะยอมไปกับแม่
ไม่ ไม่ ราพันเซล
หนูจะไม่คิดหนี หนูจะไม่พยายามหนี
ให้หนูรักษาเขา แล้วแม่กับหนูจะอยู่ด้วยกัน..
ตลอดไปอย่างที่แม่ต้องการ
ทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิม
หนูสัญญา
อย่างที่แม่ต้องการ
ให้หนูรักษาเขาเถอะนะ
เผื่อแกไม่เข็ด คิดจะตามเราไปอีก
ฉันขอโทษจริงๆ เธอจะไม่เป็นไร
ไม่ ราพันเซล
ฉันสัญญา เธอต้องเชื่อใจฉันนะ หายใจเข้า
ฉันปล่อยให้เธอทำแบบนี้ไม่ได้
ฉันก็ปล่อยให้เธอตายไม่ได้
แต่ถ้าเธอทำ เธอจะตาย
เฮ้ ไม่เป็นไรหรอกน่า
เดี๋ยว
ยูจีน..
โอ้ ไม่!
แกทำอะไรลงไป! แกทำอะไรลงไปเนี่ย
ไม่ๆ ๆ ยูจีน
ไม่! มองฉันนี่ ฉันอยู่นี่ อย่าจากฉันไป อยู่กับฉัน
บุปผาเรืองแสงส่อง เปล่งฤทธาของเจ้า
ช่วยย้อนวันให้เรา คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
อะไร
เธอคือฝันครั้งใหม่ของฉัน
เธอก็คือฝันครั้งใหม่ของฉัน
คลายทุกข์ทรมาน
เปลี่ยนชะตาให้ที
แก้เรื่องร้ายให้ดี
คืนสิ่งที่เคยได้ครอง
ที่เคยได้ครอง
ราพันเซล
ยูจีน
ฉันเคยบอกหรือยัง ฉันชอบสาวผมสีเข้ม
ครับ คุณนึกออกนะว่า เรื่องราวเป็นยังไงต่อ
ทั้งอาณาจักรร่วมยินดี ที่เจ้าหญิงหวนคืนกลับมา
ฉลองยาวนานทั้งสัปดาห์ ผมก็จำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
ความฝันกลายเป็นจริงไปทุกที่
ชายมือตะขอ ได้กลายเป็น นักเปียโนชื่อดังที่สุดในโลก
ถ้าคุณเชื่อนะครับ
และหมอนี่.. ในที่สุดเขาได้พบรักแท้
สำหรับหมอนี่ ผมว่าเขามีความสุข เขาไม่เคยบอกเป็นอย่างอื่น
ต้องขอบใจแม็กซิมัส อาชญากรรมหายไปในชั่วข้ามคืน
ที่หายไปด้วยคือแอ๊ปเปิ้ล
พาสกัล.. ไม่เคยเปลี่ยน
สุดท้าย ราพันเซลได้กลับบ้าน พบครอบครัวที่แท้จริง
เจ้าหญิงที่คุ้มค่าต่อการรอคอย
ทุกคนรักเธอ เธอปกครองด้วยเมตตา และสติปัญญา
เหมือนพระบิดาและมารดา
และสำหรับผม ผมเริ่มใช้ชื่อยูจีนอีกครั้ง..
เลิกเป็นหัวขโมย กลับเนื้อกลับตัวใหม่
แต่ผมรู้คำถามที่คุณอยากรู้
ผมกับราพันเซล ได้แต่งงานกันมั้ย
ผมบอกได้ว่า..
ปีแล้วปีเล่า ที่เธอเฝ้าขอผมแต่งงาน..
ในที่สุดผมก็ตกลง
- ยูจีน - เปล่าหรอก ผมขอเธอน่ะ
เราอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป
ใช่เลยจ้ะ
[THAI]